شعر و سلامتی
از کفش تنگ و لباس تنگ بپرهیز
چو بپوشی به تن جامه تنگ.......... با تن خویش بباشی تو بجنگ
میشود عضو و عصب فرسوده................ مغز ناراحت و دل پژمرده
خون چو اسوده ندارد جریان............شخص دائم عصبانیست از ان
هی خوری داروی ضعف اعصاب..........هی بتدریج شود حال خراب
غافل از اینکه چو کفشت تنگ است....پایت از زحمت تنگی لنگ است
جامه را بهر بدن باید دوخت.................نه که تن را به مد روز فروخت.
از پرخوری بپرهیز
پرخوری مادر بیماریهاست.....پس به پرخور مرض و درد رواست
تا گرسنه نشوی چیز مخور.............معده تا پر نشده دست ببر
هر غذا مصرف ادم باشد................چون زحد در گذر سم باشد
لیک خواهی که نبینی اسیب........مخور از هر چه بجز امر طبیب
گوشت و شیرینی و چربی و چلو....چاق سازد شکم ارد به جلو
باید از گوشت و از چربی و قند ........مدتی بهر سلامت دل کند.
چند نکته سلامت
عمر خواهی که سلامت گذرد.................نه بتلخی و وخامت گذرد
چار دستور زمن یاد بگیر....................تا به امراض نگردی تو اسیر
چون غذا خوب خوری طبق اصول....دل شود خرم و شاد و شنگول
هر چه با رغبت و با میل خوری.........کمتر از درد و مرض رنج بری
زانکه هر چیز خوری با رغبت........میشود جذب بدن با سرعت
روز بایست غذا خورد زیاد.....................چون بدن روز کند کار زیاد
شام باید به عوض کمتر خورد....جسم و جان یکسره بر خواب سپرد
از پس صرف غذا بهر ثواب................راه رو چند قدم بعد بخواب.
